بيابانها وماهيان به درياها ! « 1 » عمر بن علي گويد : چون برادرم حسين از بيعت يزيد سرباز زد ، به خدمت أو شدم وگفتم : فداى تو شوم . برادرم حسن مرا حديث كرد از پدر خويش ؛ چون سخن بدين جاى رسانيدم ، أشك از ديدگان من روان گشت وآواز من به گريه بلند شد . حسين مرا در كنار گرفت وگفت : مگر از شهادت من تو را خبر داد ؟ گفتم : حاشا يا بن رسول اللّه ! گفت : تو را به حقّ پدر سوگند مىدهم راست گوى . گفتم : آرى چه باشد كه با يزيد بيعت مىكردى وتن‌آسانى مىگزيدى ؟ گفت : مرا پدر حديث كرد كه رسول ، أو را به كشتن حسن وكشتن من خبر داد وگفت : خاك تو به قرب خاك من خواهد بود وتو گمان مىبرى كه من اين ندانم واز شهادت خويش بىخبرم ؟ ! لا واللّه ، هرگز تن به خوارى ندهم واين عار نخرم وبا يزيد بيعت نكنم وزود باشد كه فاطمه با پدر ملاقاة كند واز آنچه فرزندان أو از امّت أو بديدند شكايت برد ومن اين همىگويم وشود كه كسى شرف شهادت نداند وسعادت حقيقي نشناسد وخيال بندد كه خداى سبحانه را به شهادت پرستش نتوان كرد ؟ ونداند كه از اين پيش طايفه به كشتن خويش پرستش خداى سبحانه جستند وخداى سبحانه در كتاب مبين از ايشان خبر داد ؟ در آنجا كه فرمود : « فتوبوا إلى بارئكم فاقتلوا أنفسكم ذلكم خير لكم عند بارئكم « 2 » » وباشد كه كسى چنان داند كه خداى سبحانه در تهلكه در آنجا كه فرمود : « ولا تلقوا بأيديكم إلى التهلكة « 3 » » به راستى هلاكت خواسته وچنين نباشد وپرستش خداى تعالى به كشتن خويش ، سعادتى بس

--> ( 1 ) . امالى صدوق ص 101 حديث 3 ، مناقب ابن شهرآشوب ج 4 / 86 ، انتشارات علامه ، قم ؛ العوالم عبد اللّه بحراني ج 17 / 154 ، مدرسة الامام المهدى ، قم ، 1407 ؛ بحار الأنوار ج 45 / 218 حديث 44 ؛ مثير الأحزان نجم الدين جعفر بن محمد على ( م 645 ه ) ص 23 ، مؤسسة الامام المهدى ، قم ، 1406 ه ، خصائص الحسينية شيخ جعفر شوشترى ص 117 ، حيدريه ، نجف ، 1375 ه . ( 2 ) . البقرة : 54 ( 3 ) . البقرة : 195